Umowa o pracę na czas określony: nowe zasady

1183

Zmieniają się zasady zawierania umów o pracę na czas określony

Przedsiębiorca będzie miał prawo zaproponować trzy takie umowy, a ich łączny okres obowiązywania nie będzie mógł przekraczać 33 miesięcy. Zawarcie czwartej umowy lub przekroczenie powyższego terminu, będzie skutkowało automatycznym przekształceniem kontraktu w umowę bezterminową.

Takie zmiany przyniosła nowelizacja Kodeksu pracy, która ukazała się w Dzienniku Ustaw z dnia 21 sierpnia 2015r. (poz. 1220). Po sześciomiesięcznym vacatio legis jej przepisy wejdą w życie 22 lutego b.r.

Zmienione artykuły odnoszą się przede wszystkim do reguł związanych z zawieraniem umów o pracę na czas określony. Od dnia wejścia w życie ustawy dopuszczalne bowiem będzie zawarcie maksymalnie trzech umów o pracę na czas określony, na okres łącznie nieprzekraczający 33 miesięcy. W przypadku przekroczenia choćby jednego z tych limitów, umowa o pracę na czas określony przekształci się w umowę o pracę na czas nieokreślony.

Nowe brzmienie

Traktuje o tym art. 25[1] §1, zgodnie z którym okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech. Jeżeli przedsiębiorca już podpisze trzy takie umowy z pracownikiem i, chcąc uniknąć podpisania czwartej, doprowadzi do podpisania aneksu wydłużającego okres obowiązywania ostatniej umowy, to taki zabieg niczego nie zmieni. Zgodnie bowiem z §2 uzgodnienie między stronami w trakcie trwania umowy o pracę na czas określony dłuższego okresu wykonywania pracy na podstawie tej umowy uważa się za zawarcie, od dnia następującego po dniu, w którym miało nastąpić jej rozwiązanie, nowej umowy o pracę na czas określony.

I wreszcie, jak stanowi §3, jeżeli okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony jest dłuższy niż okres, o którym mowa w § 1 (33 miesiące), lub jeżeli liczba zawartych umów jest większa niż liczba umów określona w tym przepisie, uważa się, że pracownik, odpowiednio od dnia następującego po upływie tego okresu lub od dnia zawarcia czwartej umowy o pracę na czas określony, jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Wyjątki od reguły

Generalnie celem nowelizacji była eliminacja z rynku długotrwałych i powtarzających się umów terminowych i zastępowania ich kontraktami na czas nieokreślony. Jednak nie we wszystkich przypadkach będzie działał taki automatyzm. Ustawodawca przewidział bowiem sytuacje, w których przekroczenie czasu 33 miesięcy lub liczby umów będzie jednak dozwolone.

I tak, opisanej zasady nie stosuje się do umów o pracę zawartych na czas określony:

– w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy,

– w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym,

– w celu wykonywania pracy przez okres kadencji,

– w przypadku gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie (zawarcie takiej umowy musi służyć zaspokojeniu rzeczywistego okresowego zapotrzebowania i być niezbędne w tym zakresie w świetle wszystkich okoliczności zawarcia umowy).

W przypadku, gdyby przedsiębiorca chciał powołać się na ostatnią wskazaną możliwość, musi o tym powiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy oraz wskazać mu przyczyny zawarcia takiej umowy. Zgłoszenie będzie mogło nastąpić w formie pisemnej lub elektronicznej i obowiązkowo w terminie pięciu dni od dnia zawarcia takiej umowy.

Dodali wykroczenie

Warto też zaznaczyć, że niedopełnienie obowiązku poinformowania państwowej inspekcji pracy o takim wydarzeniu stanowić będzie wykroczenie. I będzie zagrożone karą grzywny w wysokości od tysiąca do 30 tys. zł. To wynika z dodanego do art. 281 Kodeksu pracy punktu 1a. Także on wchodzi w życie 22 lutego 2016r.

Inną zmianą jest uzależnienie długości okresu wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony od stażu pracy pracownika u danego pracodawcy. Warto jednak podkreślić, że nie zmienia się regulacja dotycząca uzasadniania wypowiedzenia tych umów. Oznacza to, że tak jak obecnie pracodawca nie będzie musiał wskazywać przyczyny wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas określony.

Nowelizacja wprowadza również ograniczenie rodzajów umów o pracę. Nastąpi likwidacja umowy o pracę na czas wykonywania określonej pracy, jednak do tego rodzaju umowy zawartej przed 22 lutego 2016 r. nadal będą stosowane przepisy dotychczasowe.

Dopuszczono także możliwość ponownego zawarcia umowy na okres próbny z tym samym pracodawcą, jeżeli pracownik ma być zatrudniony przy wykonywaniu pracy innego rodzaju lub po upływie co najmniej 3 lat od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy o pracę, jeżeli pracownik ma być zatrudniony przy wykonywaniu pracy tego samego rodzaju.

Z uwagi na brzmienie przepisów przejściowych, które w pewnych przypadkach nakazują stosowanie regulacji dotychczasowych, a w innych odsyłają do znowelizowanych przepisów, pracodawcy powinni już teraz przygotować się na nadchodzące zmiany i przeanalizować pod tym kątem umowy o pracę na czas określony podpisane z pracownikami przed 22 lutego br.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz
Wpisz imię